اين اثر با مقدّمه‌اى از مؤلّف ، و تقريظهايى از مرحوم محمّد تقى شريعتى با عنوان « سخنى از استاد » و استاد محمدرضا حكيمى با عنوان « انگيزش » حاوى قطعه‌هاى ادبى گيرا و شورانگيزى است كه در ده عنوان عرضه شده است : « خونى بر پايه‌هاى كاخ » ، « قفس شكسته » ، « به سوى نور » ، « راهى ابديّت » ، « خون خورشيد » ، « پاكباخته » ، « عشقى برتر » ، « بر درياى خون » ، « در پيشگاه خدا » و « جاويدان » . مؤلّف در فراهم آوردن اين اثر از : سخنان امام حسين ( ع ) ، ابصارالعين علّامهء سماوى ، الغدير ، شهداء الفضيلة ، موسولينى و فاشيسم ، اميل ترجمهء مرحوم زيرك‌زاده ، زندگانى بتهوون ، قهرمانان تمدّن ، نهضت رمانتيك ، جنگ و صلح ، تاريخ علوم از پى يررسو ، بدبختى روشنفكران ، زيبايىشناسى ، مقدّمهء مترلينگ برمكبث ، ويلهم تل از شيللر ، و متون خارجى سود جسته است . 1 - 32 . برگزيده‌هايى از « آنجا كه حق پيروز است » در اين اثر ، صحنه‌هاى بديعى از وقايع كربلا هنرمندانه به تصوير كشيده شده است . و ما ناگزيريم براى پرهيز از دامنه‌دار شدن سخن به نقل قسمت‌هايى از آن بسنده كنيم : . . . . حسين مىرود تا با خون خويش ، سند آزادى انسان‌ها را امضا كند و در درستى هدف ، اندكى ترديد ندارد . به خوبى مىداند كه در آن دورها چه گرگانى چنگ و دندان تيز كرده‌اند ، امّا براى رسيدن به آرمان بزرگ خويش از هيچ قدرتى وحشت ندارد . در كلامش نه خواهش است و نه تمنّا ، بلكه حقيقتى است كه خلق را به سوى آن مىخواند و مىخواهد كسانى بدان سو كشيده شوند كه واقعاً با تمام وجودشان به حق عشق بورزند و به خاطر آزادى و حق جويى ، قلبشان در سينه بتپد . در اين حال سخن حسين ، شكوه و عظمت ديگرى مىگيرد . آخرين كلمات حسين نشانهء بزرگى و جلال روح اوست : « فَمَن كانَ باذِلًا فينا مُهجَتَهُ وَمُوطِناً على لِقاءِ اللّه نَفسَهُ فَلْيَرْحَل غَداً ، فَانّا راحِلون مُصبِحين ان شاء اللّه » ، پس آنها كه حاضرند جان خويش را در راه ما و به خاطر ما و براى دست يافتن به بارگاه پرشكوه پروردگار ، فدا كنند آماده باشند كه بامداد فردا با ما كوچ كنند . به خواست خدا ، ما صبحگاه فردا از اينجا كوچ مىكنيم .